Age of Arthur campaign

verslagen van de veldslagen uit deze brilliante campagne

Hieronder volgen de verschillende verslagen uit de campagne.

Battle of Bassa's Ford
Een eerste verslag van de Age of Arthur campagne

Een verslag door Caelwin de Saks

“We kwamen in Brittania aan in honderd drakenschepen op de ravenvleugels van een storm en dreven de Britten als vee voor ons uit vanaf de kust. Brandende dorpen en weeklagende vrouwen getuigden van onze kracht. Onze machtige leider Hengist trok dieper landinwaarts en zijn broeder Horsa bleef achter bij de schepen. En er was een grote Britse legeraanvoerder, genaamd Aerthus, die zijn legers bij elkaar riep om ons te weerstreven.

En wij kwamen bij een plek die onze Britse gidsen de Voorde van Bassa noemden. Een brede doorwaadbare plaats in de rivier en een smalle brug was de plek die de Britten gekozen hadden voor hun eerste nederlaag. Een massa glinsterende speren en paardenvolk wachtte ons aan de overkant op. Maar een groot deel van onze mannen draalde nog op de weg naar Bassa´s Voorde en de Britten dreigden ons door hun grote aantallen te overrompelen. Toen trad Beowulf, zoon van Cynewulf, naar voren met de Ravenbanier in zijn hand en riep een uitdaging naar de wachtende Britten.

Hun aanvoerder, een Romeinse heer in glinsterende wapenrusting, trad naar voren en trof Beowulf met machtige slagen. Maar nog machtiger trof Beowulf hem, terwijl ze vochten in het schuimende water. En daar velde Beolwulf Lancelot, de aanvoerder van de Britten bij Bassa´s Voorde. En de Britten verkeerden een wijle in grote verwarring.

En terwijl zij vochtten spoedden onze mannen zich naar de rivier en zo snel ze konden waadden ze het water in om aan de overkant te komen. Hengist zelf voerde zijn lijfwacht door de voorde en stootte met een luid geraas op de lijfwacht van Lancelot, die te laat kwam on hun leider te redden. Die schande gaf hen de kracht van ijsreuzen en een lange tijd vochten zij en Hengist´s mannen op de oever van de rivier. Schilden splinterden en speren braken en Britse ruiters en speerdragers kwamen hen te hulp, maar Hengist en zijn huistroepen hielden stand en braken de schildmuur van de Britten. Toen kwamen hun kameraden op de Britse oever aan en de Britse schare viel in paniek uiteen en vluchtte. En daar nam Hengist Lancelot, aanvoerder van de Britten, gevangen. En groot was het feest dat Hengist aanrichtte ter ere van deze overwinning.”

Er schijnt ook een Brits verslag van deze ontmoeting geweest te zijn geschreven door een zekere broeder Osca, maar dit is wellicht verloren gegaan ;o)

Tweede slag uit de Age of Arthur campagne

Broeder Oswin heeft ons wat te vertellen over de volgende slag in de Age of Arthur campagne:

Op deze dag onzes Heeren, de feestdag van Sint Panicus en de Heilige Lamentia, leverden de koningen Arthur en Uriens slag met de Saksische horden.

De voorigen dag, den feestdag van Sint Cycsus, had mijn Heer Lancelot met gevaar voor eigen veilighed den Saksen opgehouden aan den Voorde van Bassa. Hoewel hij in heidense handen viel, waren zij genoodzaakt hun goddeloze kamp op te slaan. Mijn koning Arthur en zijn bondgenoot Uriens wachtten hen op langs de oude Romeinse weg en versperden hen de doorgang.

Zo afschrikwekkend was den aanblik van onze heerscharen, dat den Saksen links en recht uiteen renden en alle windstreken op vluchtten. Hoewel de windstreken links, rechts en achter ons vooral door hen werden bevlucht...

De dappere troepen van Koning Uriens ontmoetten hen ten noorden van de weg en leverden heldhafig slag, daarbij een hele Saksische krijgsbende uiteen slaand en hun veile vaandel vertrappend. De rest vluchtte in paniek, door God met blindheid geslagen niet eens van onze soldaten vandaan, maar hun verdwaasdheid en heidense dwaalwegen dreven hen langs ons heen.

De schildmuur van Heer Arthur verdreef een Saksiche eenheid weg met slechts hun fiere aanblik en hield onwrikbaar stand. Zo lange zelfs, dat de Saksische benden en paardenvolk bezuiden hen langs hen heen kon vluchten voordat Arthur zijn fiere aanblik op hen kon richten. Aldus, Godlof! was het slagveld van de heer en meester, Arthur, Koning der Britten!

Echter, den lafhartige heidenen die langs onze heerscharen het land in waren gevlucht richtten hun lage driften op de weerloze dorpen in het achterland. Gezwind dienen Arthur en Uriens rechtsomkeerts te maken en hen te hulp te snellen....

Korte samenvatting: minor victory voor de Saksen, volgende keer: Cattle Raid!

Derde slag uit de Age of Arthur campagne

In de 4e eeuw na Christus besluiten de Romeinen om hun troepen uit Engeland terug te trekken, omdat ze op een andere plaats in het Keizerrijk nodig zijn. De Romeinen laten een bevolking achter met mengvorm van Romeinse en Britse cultuurelementen, de Romano-Brittish.

In de 5e eeuw komt Engeland in een roerige periode: Welsh, Picten, Noormannen, Saxen en andere volkeren laten een oogje vallen op het eiland en trekken al plunderend rond. De duistere middeleeuwen hebben Engeland bereikt. In deze chaotische tijden duikt een echte held voor de Romano-Brittish op in de persoon van Arthur. Hoewel Koning Arthur een historisch figuur is, is er weinig over hem bekend. Er is 1 Welsh historicus Nennius die hem 12 veldslagen toeschrijft, maar waarvan onbekend is of ze werkelijk geleverd zijn.

Het is pas in de 12e eeuw dat er in Frankrijk een volledige literatuur stroming ontstaat over Koning Arthur, met hoofse waarden, liefde, ridderethiek, strijd tussen goed en kwaad, de zoektocht naar de Graal, en de eindstrijd van Arthur als onderwerp, zaken die volledig losstaan van de historie.

Warhammer Ancient Battles heeft een legerboek uitgebracht over deze donkere middeleeuwen in Engeland, met Koning Arthur als centraal figuur. In dit boek staat een campagne uitgewerkt van 12 scenario's, waarbij de uitslag van de veldslag bepaald welk volgend scenario gespeeld gaat worden.
Deze campagne zijn we nu aan het spelen op de spelclub. In de eerste veldslagen hebben de Romano-Brittish vreselijke verliezen geleden, maar in de laatste slag hebben ze hun tegenslagen weten te keren, een Saxisch leger is in de pan gehakt, nu is het tijd voor wraak !

Vierde slag uit de Age of Arthur campaign

Een verslag

Aan ons zijn door de nevelen des tijds overlegeleverd de woorden van Broeder Oswin, met enigszins beverige pen geschreven onder een bosje aan de rand van het woud van Celidon:

In het jaer onzes Heeren 458 gunde Hij ons een Clinckenden overwinninghe op de Goddeloozen Saksen ende Angelen ende Juten. En sij vluchtten ende holleden naer het Woud van Celidon, alwaer sij sich verscholen ende hunne snorren druckten.

Maer Arthur Rex, Koninghe der Britten, achtervolghde ende haelde hen in teneinde hen ene laetste genaedheslag ende toe te brengen, so God het wil. Aldus viel Arthur en sijne mannen den Goddeloozen Saksen ende Angelen ende Juten aen in het Woud van Celidon. Ende so ontsagweckend was sijne heerschaere dat den Goddeloozen Saksen ende Angelen ende Juten in paniecke ende angst uiteenbraken ende alle kanten op renden ende holleden. Dit maeckte het uiterst lastig hen tot ene slagh te bedwingen, daer sij overal onse dappere troepen ontweken ende te snel afwaeren. Daer waer Arthur´s Ridders listigh ende slimme om den bosschages heen trokken vluchtten den Goddeloozen Saksen ende Angelen ende Juten dear lafhertigh doorheene ende polijstten den plaet.

Slechts in het midden van den slaghlinie wist men de Goddeloozen Saksen ende Angelen ende Juten tot een geregeld gevecht ende slaagse ontmoetinghe te dwingen. Maer God was onse soldaeten niet gunstigh ende gesind, want den Goddeloozen Saksen ende Angelen ende Juten waeren so in paniecke dat sij dwars door onse linieen heen braecken ende een goedg heenkhomen sochten. Aldus was Arthur niet bij machte hen den Genaedhenslagh toe te brenghen, al deed Hij sijne uiterste best. Echte ende waer. Selfs ene nekwonde wist hem niet af ende te remmen, maer den Goddeloozen Saksen ende Angelen ende Juten waeren alreeds gevlucht richting den rivier den Dublas. Aldus trock onse heerschaere op om hen definitieve den rivier, see ende den ondergange in ende te drijvhen.

Was Gethekende ende worde vervolghde,

Broeder Oswin van LindisfarneIk vond ook nog een korte aantekening van een anonieme Saksische bard:

Ende wij lokten den Britten in het Woud van Celidon
Ende schopten hunne posterii so goed dat sij niet snel komen weerom
Sij haelden ons inne bij den rivier Dubglas, so noemden sij het hier
Aldus hadden wij genoeghe tijd voor ene stevige pot bier
Daermede stopte selfs den grootste schijterd met beven
alvorens den hijghende Britten er nogmaels van langs te geven!

De rest van het gedicht is niet meer leesbaar. De inkt is uitgelopen door grote hoeveelheden vocht die blijkbaar kort na het schrijven in het papier is gedrongen.

De bronnen zijn wat verdeeld over de vraag of dit dezelfde veldslag betreft, gezien de uiteenlopende verslaglegging. Daar waar Nennius ook drie slagen aan de rivier de Dubglas vermeld, betreft dit waarschijnlijk twee verschillende gevechten in het Woud van Celidon.


Recent is door wetenschappers een wonderbaarlijke ontdekking gedaan. Hoewel altijd werd gedacht dat koning Arthur zijn battle plan had opgesteld en gebruikt in de slag, is bij een recente opgraving in de omgeving waard de slag ooit heeft plaatsgevonden, het volgende gevonden:

Hieruit hebben enkele wetenschappers afgeleid dat de grote koning het verkeerde rolletje perkament meegenomen zou hebben naar de slag...