Fredericksburg

In dit verslag komen zowel de zuidelijke als de noordelijke commander in chief aan het woord. Al met al was het een gezellige dag met veel (leed)vermaak en de nodige spannende acties. Geniet van het verhaal!

After Action Report – Maj.Gen. Ambrose E. Burnside (Luc)

Oorlog is de voortzetting van de politiek met andere middelen (Von Clausewitz). De politieke doelen in de Amerikaanse Burgeroorlog zijn glashelder: het Noorden wil de Unie weer herstellen door de afgescheiden staten terug te brengen, het Zuiden wil haar eigen samenlevingsvorm in stand houden en niet andere normen opgelegd krijgen door ver weg wonende buitenstaanders. De weerslag daarvan is te zien bij de strategische doelen bij de slag bij Fredericksburg: de Noordelijken willen doorbreken richting Richmond om aldaar het Zuidelijke regeringscentrum te vernietigen, de Zuidelijken willen dat verhinderen. Het "verslaan" van een leger is dus minder belangrijk. Het oorspronkelijke treffen (december 1862) hield een zinloze stormloop in op de Sunken Road en de stenen muur ten zuidoosten daarvan. Marye's Heights is zeven maal het toneel geweest van Noordelijke stormlopen die allemaal - in de meest lettelijke zin van het woord - dood liepen.

Het plan van onze Noordelijken was daarom, om NIET deze sterk verdedigde stelling aan te vallen, maar in plaats daarvan de linkerflank naar binnen te trekken en de aanval op de Telegraph Road te richten. Cavalerie zou de heuvel achter Bernard's Cabin verkennen en Franklin’s Corps (Rob) zou, gesteund door Hooker (Martin), deze aanval (richting Telegraph Road dus) leiden. De Union cavalerie kon de Noordelijke linkerflank adequaat verdedigen. Sumner (Bart), verdediger van Fredericksburg, zou slechts demonstreren in de richting van Marye’s Heights (waar de divisies Ewell – Ad – en AP Hill – Alex – stonden opgesteld) om zo de aandacht af te leiden. Newton (Michel) kon in eerste instantie als reserve positie kiezen op Stafford Heights om daarna waar nodig (hetzij naar Frederiksburg, hetzij naar de Telegraph Road) versterking te bieden.

Bij opstelling van dit plan was de verwachting dat de Zuidelijken (historisch correct) vooral hun eigen linkerflank (= Sunken Road en stenen muur) het zwaartepunt zouden laten zijn. Door drie potentiële speerpunten in de Noordelijke linie aan te brengen (rechts Fredericksburg, midden Telegraph Road en links Bernard's Cabin en Deep Run) kon desgewenst - bijvoorbeeld als de Zuidelijken een ándere taktiek zouden kiezen en elders sterker zouden zijn of versterking van een andere locatie naar de T-Road zouden brengen - de aanval in het centrum worden stopgezet en in plaats daarvan op de verzwakte plek worden opgetreden.

Alles verliep echter precies zoals gepland. Omdat beide legers al zo dicht bij elkaar stonden was er snel contact en verliepen de beurten dienovereenkomstig traag. Vooral op de Noordelijke linkerflank ontstond een fel gevecht waarbij het hele korps van Franklin betrokken was. Ten westen en oosten van de Telegraph Road werden snel Zuidelijke verdedigingswerken opgericht die tijdens de slag diverse malen van bezetting wisselden. Maar de Noordelijke druk bleek uiteindelijk toch te groot, zodat Hooker in zuidoostelijke richting kon doorbreken, omdat Franklin de Zuidelijke rechterflank van General Hood (Jan) terugdrukte en tegelijkertijd het Zuidelijke centrum, bestaande uit de divisie McLaws (Folkert) vastpinde. Duidelijk was dat Lee niet meer in staat zou zijn om Richmond te redden. De oorlog zal naar alle waarschijnlijkheid binnen korte tijd beslist zijn!


Generaal van de Zuidelijken (Gerco)

Toen de ochtend was aangebroken op die bewuste dag, ging alles vrij snel. De Noordelijken begonnen een sterke aanval. De verwachting was dat er een sterke aanval zou komen vanuit de stad Fredericksburg. Hoewel hier in de beginfase van de strijd hevig is gevochten, waarbij onze troepen zowaar in de stad terecht zijn gekomen, doofde de strijd hier uiteindelijk. Te weinig troepen om een doorbraak te forceren. Helaas heeft dit zoveel van onze krachten gekost dat er te weinig troepen waren op de flank. Hier werd een goed gecoordineerde aanval van de noordelijken uitgevoerd. Hoewel de linie nog enkele uren stand hield, mocht dit toch niet baten. Door de overweldigende overmacht wisten verschillende brigades uiteindelijk een doorbraak te forceren door om de sterkere delen van de linie heen te trekken. Dit heeft geleid tot een algehele terugtrekking van de troepen, welke ordelijk is verlopen. Hoewel de slag veel manschappen heeft gekost en zelfs enkele belangrijke generaals, valt de oorlog nog steeds te winnen. De noordelijken verkeren in een vreemde overwinningsroes, welke met gemak uit te buiten moet zijn...